donderdag 16 juli 2015

De operatiekamer-assistente

Selfish sewing: het blijkt met grote regelmaat geen succes hier bij VanJansen. Was er ooit de Boerinnenjurk (het verbaast vast niet dat de jurk na de fotosessie nooit meer het daglicht zag) vandaag presenteer ik de O.K. assistente ;)
Heel enthousiast was ik over het ananasjurkje dat ik maakte voor Liv. Toen ik bij haar dit jurkje zag wenste ik dat ik dit jurkje ook in de volwassen versie mocht testen. Toen ik een berichtje kreeg van Valerie zelf, kon ik dan ook niet wachten om het te naaien. Ik naaide de grootste maat, die overeen zou moeten komen met maat 42-44. Omdat twinning winning is :) koos ik voor de ananas stof maar dan in mint.
Gisteravond zette ik de jurk in 1,5 uur in elkaar. Ik vond de rokdelen nogal smal, met in gedachte dat het een maat 42-44 moest zijn. Ik heb dan wel behoorlijke heupen, maat 44 heb ik nog niet in mijn kast hangen. En van boven ben ik smaller, dus ik verwachtte ergens dat de jurk veel te groot zou zijn. Groot dus de desillusie toen hij wel heel strak bleek te zitten rond die royale heupen. Daarnaast kreeg ik onmiddellijk het gevoel dat ik assisteerde op de O.K. Die groene kleur, en een redelijk vormeloze jurk, nee ik word er niet bepaald enthousiast van. Laat mij maar naaien voor die (vooralsnog) rechte meisjeslijven. Selfish sewing is horror voor mij. Patroonkeuze, stofkeuze, het gaat niet van een leien dakje. Ik vrees dan ook dat ergens volgens jaar deze jurk verknipt wordt tot een kleinere meisjesvariant.







donderdag 9 juli 2015

Alpaca's voor Lupe

Er was eens een lieve oud-collega met een gruwelijke hekel aan roze. Ik heb werkelijk nog nooit zo een roze-hater meegemaakt :) Toen ik onlangs roze muurverf won (ja roze. Wel licht-oudroze), kreeg ik gelijk een berichtje met bezorgde toon, of ik nu echt mijn woonkamer roze ging verven. De collega was in shock. De roze hater raakte in verwachting van een klein meisje en vreesde een overdaad aan roze kadoos. Ik wist dus dat ik niet met roze moest aankomen. Al gebied de eerlijkheid te zeggen dat ik overwoog een fuchsia kadopakket op te sturen, gewoon om haar te stangen. De mama en papa to be wonen in een prachtig boerderijtje in een landelijke omgeving. In hun tuin scharrelen kippen, maar ook twee superschattige Alpaca's. Dus toen ik deze mosterdgele stof met Alpaca's zag bij Spoonflower wist ik dat deze voor haar was bedoeld! Afgelopen week werd Lupe geboren (ik gok dat je het uitspreekt als LoePee), en de kadootjes liggen klaar voor verzending. Een superzacht dekentje voor de kleine Lupe, van het restje maakte ik drie slabbertjes (het patroontje tekende ik zelf, als je het een patroontje mag noemen). Ik combineerde met zwart/wit, zowel in de paspel, als in de zwart/wit gestreepte Punta di Roma voor de slabbers. Lieve Lupe, hopelijk vind je (en mama;)) de kadootjes mooi! Eerder maakte ik voor haar al een kleine jumpsuit, die wonderwel bij de andere kadootjes past (stof Aime Comme Marie en patroon van Kiind)